บางครั้งเราก็ไม่แ คร์หรอ กนะ ว่าคนอื่นๆ จะคิดกับเรายังไง จะด่ าจะว่าให้เราเสี ยห า ยอะไร เราก็ไม่อย ากยุ่งเ พ ร า ะมันไม่ได้มีผลอะไรกับชีวิตเรา เราเลยไม่จำเป็นต้องแ คร์เท่าไหร่แต่บางครั้งคนใกล้ตัวเราคนที่เราคิดว่าเรารักเขา และเขาก็รักเราคนที่เปรียบเสมือนเป็นครอบครัวของเรา มาดูถูกเรามันเ จ็ บมากๆ นะอย่ างน้อยต่อให้คนทั้งโลกไม่มีใครเข้าใจเราแต่ญาติพี่น้องหรือครอบครัวเราเข้าใจเรา แค่นั้น มันก็น่าจะเพียงพอแล้วนะ
แต่ถ้ามาโดนญ าติพี่น้องหรือคนในครอบครัวดูถูกอีกล่ะก็เป็นใครก็ไม่น่าทนไหวหรอ กนะปกติแล้ว คำว่าครอบครัวก็คือคนที่สายสัมพั นธ์ ที่แน่นแฟ้น มากเป็นพิเ ศ ษก็ควรที่จะช่วยเหลือหรือให้กำลั งใจกันไม่ใช่มาดูถูกหรือตั ดพ้ อ กำลังใจถ้าเป็นคนข้างนอ ก หรือคนที่เรารู้จักแค่ผิ วเ ผิ น มาดูถูกเรา เราก็ยังเฉยๆนะแต่ถ้าเป็นคนในครอบครัวคนที่เรารักคนที่เราไว้เนื้ อเชื่ อใจมาดูถูกแบบนี้
ไม่ว่าใครก็ไม่โอเคกันทั้งนั้นแหละนะ จะบอ กให้การดูถู กคนอื่นไม่ได้ ทำให้คุณดูสูงขึ้นแต่ในทางกลับกัน มันทำให้คนอื่น รู้ว่า กำพื ด ของคุณเป็นแบบไหนต่างหาก เ พ ร า ะอะไรรู้ไหม มันสําคัญมากในเรื่องการดูถูกใครสักคน โ ดยเฉพาะถ้าคนคนนั้นเป็นญาติกันเอง คนอื่นดูถูกแต่ถึงวันนึงเราก็อาจจะแยกย้ายหรือไม่ได้เจอ กันอีกก็เป้นไปได้
แต่สัาหรับญาติพี่น้องเราต้องพบเจอ กันเรื่อยๆจนกว่าจะ ต า ย จากกันไป อ ย่ าลืมนะว่าชีวิตคนเรานั้นไม่แน่นอน เ พ ร า ะไม่มัใครมองเห็นอนาคต หากเขาได้ดีกว่าขึ้น มาเมื่อไหร่ มันจะกล า ยเป็นว่าสิ่งที่ดูถูกเขาทั้งหมด มันย้อนกลับมาหาตัวเอง เจ้าสวดมนต์แต่นิ น ท า เจ้าทำงานแต่เจ้าเอาเปรียบ
เจ้ามีความรู้แต่ดูถูกคน เจ้าตัวขาวแต่ใจเจ้าดำ เจ้ามีมิตรแท้แต่เจ้าไม่แท้ เจ้าทำกุศลแต่เจ้าห ม า ยชื่อเ สี ยง เจ้ามีทุกสิ่งแต่ไม่คิดแบ่งปัน เจ้าดูแลคนอื่นแต่ละเลยพ่อแม เจ้างดเนื้อสั ต ว์ แต่ข่มเหงเพื่อน มนุษย์ และสุดท้ายจงรู้ไว้ เจ้าหาตัวเองไม่เจอ แต่เวรก ร ร มหาเจ้าเจอ
ที่มา fakhaikid parinyajai
